dehgani.persianblog.ir
Mahmoud Dehgani روزنوشت های محمود دهقانی 
نويسندگان
لینک دوستان

ویرجینیا ولف نویسنده نامدار انگلیسی یکی از بنیانگذاران جنبش مدرنیزم بود که نخبگانی چون گرترود استین. جیمز جویس. عزرا پاند و توماس الیوت نیز بیش از ۵۰ سال ادامه دهنده راه آن بودند. از اورلاندو شرح حالی که در ۱۹۲۸پرسر و صداترین اثر بود  نبایدسرسری گذشت چرا که اصول و فاصله دوجنس مونث و مذکر را در اروپا ی قرن بیستم زیر سئوال برد. اما کتاب های دیگر او خانه یعقوب. سال ها. خانم دالوی و موج نیز آثاری برجسته اند. ویرجینیا که اسکیزوفرنی بود و همیشه خنده های عصبی برلب داشت در خانواده ای روان پریش بدنیا آمد و هر چند اختلال روانی میراث خانواده پدری بود اما مادرش نیز دمدمی مزاج بود. او چهارمین فرزند از ازدواج دوم پدر بود. برادر با هوش و پژوهشگرش توبی با درد آنفلونزا در جوانی مرد و برادر دیگرش آدریان هم که روان نژند بود چند بار قصد خودکشی کرد ولی خواهرش وانسا با تمام رمیده گی روحی آرامتر از دیگران با ویرجینیا همدم بود. خصوصیات خانواده ولف در نبوغ بالا و اختلالات روانی خلاصه می شود. پدر بزرگش حقوقدان بود که بعدها تیفوس گرفت. پسر خاله شاعرش از کمبریج فارغ التحصیل شد. پدرش فرهنگ قطور شرح احوال ملی را نوشت ولی با وصف آن بشدت در رنج روحی بود. خواهرش نقاشی نابهنجار ولی یکی از برادرانش اولین روانشناس انگلستان بود. آگاهان مسائل روانی با پژوهش در آثار این نابغه ادبی قرن بیستم بر این باورند که در دوران کودکی مورد عذاب و آزار جنسی واقع بوده است چون رگه های این غم در لابلای نوشته هایش موج می زند. او در سنین جوانی از مردان دوری می جست و تنها عشق نوشتن و کتاب او را به زندگی دل خوش کرده بود. ویرجینیا خجالتی و سخت کار بود و مثل پدر روزانه ۱۶ ساعت می نوشت. در بحث کتاب و نویسندگان و سیاست و غیره جدی بود ولی تلاطم امواج روحی اش با لطیفه و نشستن پای صحبت کودکان فروکش می کرد. در پنجاه سالگی با خودش حرف می زد ولی در پنجاه و هفت سالگی به خودش پاسخ هم می داد که این اوج یک طغیان اسفبار بود. در صبح مه آلود ۲۸ مارس ۱۹۴۱ در سن ۵۹ سالگی به رودخانه ای در نزدیکی خانه اش رفت و سنگی بخود بست و در غناهشت موج و گرداب  محو شد. در یاد داشتی که قبل از آن برای شوهرش لئوناردو و خواهرش وانسا گذاشت در آن نوشته بود: شما بیش از حد مهربان بودید و من را تحمل کردید. بیش از این دیگر توان ماندنم نبود. محمود دهقانی

[ جمعه ٢٦ تیر ۱۳۸۳ ] [ ٩:۳٢ ‎ق.ظ ] [ ]

بيش از نيم قرن است که صحبت مسئولان سازمان جنگلبانی ايران بر سر اين دور می زند که در کنار جاده های ايران بويژه در کنار جاده های جنوبی کشور نهال بکارند تا پوشش سبز درختان کنار جاده ها خستگی سفر را کاهش داده و مسير راه را زيباتر کند. مهندس کريم ساعی که پارک ساعی تهران بنام اوست و بنيانی بنام سازمان جنگلبانی ايران بنا نهاده بود و در مورد عوامل فرسايش خاک نوشته ها و نظراتش تا به امروز نيز از بهترين منابع برای پژوهشگران کشاورزی است ۵۶ سال پيش در يک سانحه ی هوائی در مسير شيراز  به تهران در نزديکی ساوه جان باخت. مهندس ساعی برادر ناتنی شادروان اسمعيل پوروالی معاون وزارت تبليغات دولت ملی دکتر مصدق بود که پس از انقلاب ۲۲ سال سردبيری ماهنامه روزگار نو در فرانسه را عهده دار بود و پس از ۶۰ سال روزنامه نگاری در سن ۸۱ سالگی در شهر پاريس درگذشت. نهال کاری در کنار جاده های ايران يکی از پروژه هائی بود که مهندس ساعی بيش از نيم قرن پيش طرحش را عنوان کرده بود و تا حدودی هم مراحلی از آن به اجرا در آمد که کاشت درختان کهور در قسمتی از جاده بوشهر برازجان و سبز کردن دشت نخودی رنگ دشتستان در بيش از سه دهه پيش بدنبال نظرياتی صورت گرفت که او در بيست سال پيشتر از آن عنوان کرده بود و بعدها مهندس زاهدی و مصطفوی مشستشاران کشاورزی ايران در پيش از انقلاب در دبی و ابوظبی در امارات متحده آنرا به کار بستند و سر سبزی دو ساعت و نيم مسافت راه دبی تا ابوظبی حاصل آن تحقيق بود. ولی جاده های جنوب ايران بی نهال باقی مانده اند. شادروان مهندس ساعی که در دانشکده کشاورزی ايران تحولات عظيمی ايجاد کرده بود در يکی از کتابهايش نوشته است که برای حفظ محيط زيست و بهبود کيفيت زندگی در تهران و نظافت هوای شهر بايد دست به ايجاد پارک های بزرگ زد. او همچنين نوشته است که جنگل مادر رودخانه هاست و در تعديل آب و هوای پيرامون ما دخالت دارد و اگر چنگل ها نابود شوند شن های کويری به سراغ شهرها می آيند. از کتاب های مهندس کريم ساعی می توان از جنگل و مرتع. جنگل شناسی. درختان جنگلی ايران. پوشش برگ های جنگلی. روش بهره برداری از جنگل. عوامل فرسايش خاک و تعداد زيادی کتاب و مقاله نام برد. ياد اين خدمتگزار سبز انديش سرزمينمان ايران گرامی باد. محمود دهقانی

[ چهارشنبه ٢٤ تیر ۱۳۸۳ ] [ ٩:۳٠ ‎ق.ظ ] [ ]

رسانه های گروهی صدا و سیما و روزنامه و مجلات کشورهای اسپانیولی زبان صدمین سال تولد پابلو نرودا شاعر و هنرمند بلند آوازه را با بر پائی شب شعر و ترتیب جایزه ادبی جشن گرفتند. پابلو نرودا که در دوازدهم جولای ۱۹۰۴ در شهر پارال در کشور شیلی بدنیا آمد و چیزی از تولدش نگذشته بود که مادرش درگذشت مورد احترام مردم جهان بویژه قاره امریکا و کشور اسپانیا در غرب اروپاست. پابلو در سال ۱۹۷۳ چند ماهی پس از کودتای خونین پینوشه دیکتاتور معروف شیلی بر علیه حکومت مردمی سالوادور آلنده با درد سرطان در سن ۶۹ سالگی درگذشت. نام اصلی اش نفتالی ریکاردو ری یس باسوآلتو بود که چون تحت تاثیر اشعار شاعر چک و اسلواکی جان نرودا ۱۸۳۴-۹۱ قرار داشت اولین نوشته خود را در ۱۹۲۳ در سن نوزده سالگی با نام پابلو نرودا انتشار داد و این نام را برای همیشه برگزید. این شاعر مردمی با شروع جنگ داخلی اسپانیا ۱۹۳۶-۳۸ پس از به قتل رسیدن گارسیا لورکا به دست فاشیست ها به جمهوری خواهان پیوست. شعر اسپانیای در قلب ار کارهای برجسته آن روزگار این شاعر است. پابلو نرودا که از طبیعت و عشق و سیاست می سرود چریکی چپ گرا بود که به مقام سناتوری رسید و پس از آن نیز سفیر شیلی در کشورهای آسیائی و امریکای لاتین و اسپانیا و فرانسه شد. او مدت زمانی در مادرید زندگی کرد و شعر بچه های مادرید اش تا هنوز بر زبان مردم پایتخت اسپانیا است. شعر ترانه های خوانندگان سرشناس اسپانیا از جمله آنا بلن. ویکتور مانوئل. رافائل و مانوئل سرات از اشعار پابلو نرودا ست. در سال ۱۹۳۶ بعنوان کنسول مهاجران اسپانیائی مقیم پاریس برگزیده شد. کمی پس از آن سرکنسول در مکزیک بود و در ۱۹۴۳ به شیلی برگشت و با برپائی تظاهرات بر علیه گونزالس ویدلاس رئیس جمهور وقت شیلی به مدت ۲ سال در مخفی گاه به سر برد. این شاعر بی قرار باز به اروپا رفت و پس از فعالیت های برون مرزی در ۱۹۵۲ به شیلی بازگشت و در سال ۱۹۷۰ کاندیدای ریاست جمهوری از طرف حزب کمونیست شیلی شد. زندگی پابلو نرودا پر از فراز و نشیب بوده و امروز بنیاد پابلو نرودا شاعری که برنده ی نوبل ادبی ۱۹۷۱ بود معتبرترین بنیاد فرهنگی در امریکای لاتین است. محمود دهقانی

[ چهارشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸۳ ] [ ٦:۱٩ ‎ق.ظ ] [ ]

درياچه پريشان در نزديکی شهر کازرون در استان فارس سالانه ميزبان خيل عظيمی از پرنده گان مهاجر است. اين پرنده گان از اقصا نقاط جهان پرواز کنان بسوی اين درياچه می آيند و در کنار تالاب مدتی را خوش گذرانيده جفت گيری می کنند و با پر و بال گشودن جوجه ها رهسپار اروپا و افريقا و ديگر نقاط جهان می شوند. درياچه پريشان را رشته کوه هائی احاطه کرده و در نزديکی آن دشت وسيع پر گلی قرار دارد که به نرگس زار معروف است. نسيم رايحه ی گل های وحشی نرگس را در هوا چنان می پراکند که تا کيلومترها بوی خوشش احساس می شود. در چند کيلومتری اين درياچه نزديک به سه راهی چنار شايجان (قائميه) غار شاپور با باغ های مرکبات و ميوه های آبدار نارنگی و انار مسافران شيراز به بوشهر و خوزستان را از بوی خوش بهار نارنج مست می کند. در کنار انبوه درختان سرسبز تنگ چوگان مجسمه ی بزرگ رستم و رخش با يال و کوپال در سينه کوه به افسانه های ملی جان می دهد. در آن سوی رودخانه نيز مجسمه ی والرين امپراطور روم  زانو زده در برابر شاپور تاريخ جنگ روميان با ايران باستان و اسارت اين امپراطور مغلوب را به جهانگردان و گردشگران يادآور است. ترکيب زيبای نرگس زار و مرکبات و درياچه ی پريشان و هجرتی که در روح مرغان مهاجر حلول دارد همراه با مجسمه ها و آثار باستانی توانسته است جمع کثيری جهانگرد و پژوهشگر تاريخ و محيط زيست خارجی و ايرانی را به آنجا بياورد. متاسفانه سازمان جهانگردی ايران قبل و پس از انقلاب همت نکرده است تا هتل آبرومندی در اين نقطه ی زيبا و مهم سرزمين ما بسازد. با مدبری می توان از آثار باستانی و تاريخ و طبيعت بکر شهر کازرون ملياردها دولار به خزانه کشور واريز نمود و رونقی هم به شهر کازرون داد. محمود دهقانی

[ چهارشنبه ۳ تیر ۱۳۸۳ ] [ ٤:٥٦ ‎ق.ظ ] [ ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
 
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
RSS Feed