dehgani.persianblog.ir
Mahmoud Dehgani روزنوشت های محمود دهقانی 
نويسندگان
لینک دوستان

عفو بین الملل و خاموشی شعله با شبنم

[محمود دهقانی]

پس از بمباران (قانا) و کشتار بی رحمانه کودکان و سالخوردگان لبنان  سازمان عفو بین الملل، اسرائیل را محکوم کرد. عفو بین الملل که مقر آن در لندن است از حقوق زنان و کودکان حمایت می کند.  این سازمان از زندانیان سیاسی در جهان نیز دفاع کرده و مخالف خشونت و خونریزی است. سازمان عفو بین الملل معتقد است که انسان ها نباید به خاطر افکار سیاسی در زندان ها شکنجه شوند. نمونه های بارز اعتراض سازمان عفو بین الملل به بی عدالتی در (گوانتانامو) است که بارها  به دولت آقای جورج دبلیو بوش برای شکنجه و آزار زندانیان اعتراض کرده است.  این  سازمان چهل و پنج سال پیش، یعنی در هزار و نهصد و شصت و یک میلادی پا به عرصه ظهور گذاشت و از آن زمان تا به امروز به صورت گسترده  مخالف آزار و شکنجه و قتل های سیاسی بوده و به شدت با اعدام در سراسر جهان مخالفت کرده است. در حال حاضر اعضای این سازمان در سراسر جهان به بیش از یک میلیون نفر بالغ می شوند که از این شمار بیش از صد و شصت و پنج هزار نفر در کشور انگلستان از آن پشتیبانی می کنند.(1)                                            
نماد و آرم این سازمان شمع برافروخته ای است که سیم خاردار به دور آن پیچیده است. شمع سمبل اندیشه دگر اندیشان است وسیم خاردار نماد دیوار سیاه چال های مختلفی است که دگر اندیشان جهان در آن زندانی شده اند. اکثریت اعضای این سازمان را قشر عظیمی از هنرمندان تشکیل داده اند. تابلوی سبک (کوبیسم) نقاش اسپانیا پابلو پیکاسو نمونه ای است که اعضای این سازمان در همه فراخوان های اعتراضی به صورت پلاکادر به دست گرفته و یا به دیوار نصب می کنند. تابلو نقاشی پیکاسو میله های زندان را نشان می دهد که یک زندانی با چشمان بیمناک میله ها ی پنجره زندان را در دست گرفته و کبوتری سفید به نشانه آزادی پشت میله ها در حال پرواز است.                                                                                                               
بنیان گذار سازمان عفو بین الملل (پیتر بنسون) این سازمان را به این دلیل تاسیس کرد تا سد راه بی عدالتی و نقض قوانین حقوق بشر از سوی دولت ها باشد. او که در سی و یکم جولای سال هزار و نهصد و بیست ویک میلادی متولد شده است فرزند ارشد (گریگوری بنسون) یک روسی یهودی است که بانکدار بود. مادرش خانم (فلورا سلیمان) شخصیت برجسته ای بود که پس از مرگ شوهر فرزند را به نحو احسن تربیت کرد. او در (آکسفورد)  تاریخ خوانده و اولین اعتراض او در دوران نوجوانی به مدیر مدرسه بود. مادرش همیشه دلواپس فرزند معترض خود بود. در سن شانزده سالگی هنگامی که دانش اموز مدرسه بود کمیته امداد تشکیل داد تا برای کمک به بچه های یتیمی که پدران و مادران خود را در جنگ های داخلی  هزار و نهصد و سی و شش تا سی وهشت میلادی در اسپانیا از دست داده بودند کمک برساند. خودش مخارج کودک یتیمی را بر عهده گرفت. پس از فارغ التحصیل شدن از آکسفورد در وزارت تبلیغات ارتش بریتانیا مشغول به کار شد ولی پس از جنگ ارتش را رها کرد و به تحصیل در رشته حقوق پرداخت. از عجایب اینکه در دوران جوانی مدتی با حزب کارگر بریتانیائی بود که برای آتش بس در جنگ کنونی اسرائیل با لبنان آقای تونی بلر نخست وزیر بریتانیا عملا هیچ اعتراضی به جنگ و برقراری آتش بس از خود نشان نداد. اتحادیه کارگری دوران پیش در بریتانیا (پیتر بنسون) رابرای نظارت بر حقوق کارگری در اوایل سال هزار و نهصد و پنجاه میلادی به اسپانیا فرستاد که او خود عملا اقداماتی برای آنچه در دادگاه فاشیست ها دیده بود انجام داد. در قبرس به حقوقدان یونانی قبرس برای دفاع از کسی که از طرف حکمرانان بریتانیائی آن جزیره متهم شده بود کمک کرد.
او همچنین سعی داشت تا حزب کارگر و لیبرال و همه حقوقدانان محافظه کار را با هم متقاعد کند تا هیئتی را برای نظارت به درگیری ها در سال هزار و نهصد و پنجاه و شش راهی مجارستان کنند.  با این پیشینه بود که پیتر بنسون سازمان عفو بین الملل را بنیان گذاشت.                                                                                                                              
 در زمانی که  دانشجویان شهر لیسبون پایتخت پرتقال در نوشخانه ای فارغ التحصیلی خود را جشن گرفته بودند و تحت ضرب و شتم پلیس که مخالف هر تجمعی بود قرار گرفتند و دانشجویان را دستگیر کردند این سازمان نخستین اعتراض بین المللی خود را آغاز و از آنها دفاع کرد. از روز پیدایش تا به امروز عفو بین الملل توانسته است شمار کثیری از زندانیان را با ارسال نامه و تقاضای عفو از زندان های سایر کشور ها آزاد کند. از بدو تاسیس تاکنون این سازمان اعتراض های بیشماری نیز به اسرائیل نموده است. در اعتراض و اعلام اینکه "کودکان قیمت سختی در درگیری های خاور میانه می پردازند"(2) مکرر کشتار" کودکان و شهروندان را از هر دو سو در سرزمین اشغالی" (3) محکوم کرده است. "کشته شدن سه کودک فلسطینی را در بیست و دوم ماه جون سال دوهزار و دو" محکوم کرد. این سازمان با چاپ عکس خانم  "عبده قاسم مالکانی هفتاد ساله و شوهرش حسن محمد سعید هفتاد و پنج ساله اهل جنوب لبنان که در خاک کشورشان اسیر و دراسرائیل زندانی و به دلیل کبر سن از بیماری روماتیسم و فشار خون در رنج بودند" هفت سال پیش  در خواست آزادی آنها را نمود.(4) همچنین با انتشار گزارش و چاپ عکس های جگرخراش از مرگ کودکان اسرائیل و فلسطین با نام "کودکان اسرائیل و فلسطین در خط مقدم اتش" از جهان خواست از حقوق کودکان دفاع کنند". (5) با تبلیغاتی وسیع توجه جهانیان را متوجه سر زمین های اشغالی ساخت و نوشت " از ماه اکتبر سال دو هزار تا ا کتبر دو هزار و یک پانصد نفر کشته شده اند که بیشتر کودکان قربانی آن خشونت ها بوده اند".(6) این ها نمونه های بسیار کوچکی از اعتراض این سازمان به اسرائیل است. پس از ربودن (موردوکی وانونو) شهروند اسرائیلی که به وسیله سازمان اطلاعاتی (موساد) در سی ام سپتامبر سال هزار و نهصد و هشتاد و شش در رم ایتالیا صورت گرفت ( موساد) او را چشم بسته از رم به اسرائیل برد و با فشار افکار عمومی جهان که متوجه قضیه بود به اتهام جاسوسی به هیجده سال زندان محکوم شد. سازمان عفو بین الملل با اعتراض به اسرائیل مکرر در خواست ازادی وی را نمود. (موردوکی وانونو) در خانواده فقیر یهودی در شهر مرنکچ در کشور مراکش به دنیا آمده است . خانواده اش در سال هزار و نهصد و شصت به اسرائیل مهاجرت کرده اند. او در سال هزار و نهصد و هفتاد و دو به خدمت اجباری به بلندی¬های جولان فرستاده شد. بعد از سربازی در دانشگاه (رامات آویو) در تل آویز به تحصیل پرداخت. بعدها در سازمان اتمی اسرائیل مشغول به کار شد. دیری نپائید که از کار خود دست کشید و به انگلستان و پس از آن به استرالیا آمد. در سیدنی مدتی تاکسی می راند. او که از وجود  تبعیض در کشور کوچک اسرائیل  رنج می برد در استرالیا به مسیحیت گروید و در کلیسای (سنت جون) سیدنی رسما خود را مسیحی اعلام کرد. در اسرائیل به سفید پوستان مهاجر اروپائی (اشکنازی) و به مهاجران شمال افریقا و پرتقال واسپانیا ( سپاردیک) می گویند که (وانونو) از شمال افریقا بود. 
سازمان های جهانی حقوق بشر در سراسر جهان برای آزادی او تلاش کردند ولی او مدت هیجده سال را در زندان سپری کرد تا اینکه با پایان دوره هیجده ساله زندان بالاخره  چندی پیش آزاد شد.                                                                                                                            
اعتراض عفو بین¬الملل فقط به اسرائیل ختم نمی شود. این سازمان امریکا را نیز به دلیل قانون اعدام و نقض مکرر حقوق بشر و دستگاه های مخوف شکنجه بارها محکوم کرده است. با درج گزارش و چاپ عکس  دستگاه های شکنجه و میز الکتریکی با نام "حقیقتی در باره عدالت به طرز امریکائی" جهانیان را از نقض حقوق بشر در امریکا آگاه کرده است. (7)
اعتراض این سازمان به دولت انگلستان و بویژه تونی بلر کم نبوده و به دفعات انتقاد کرده است. به دولت استرالیا نیز به دلیل نقض حقوق بشر و به رسمیت نشناختن حقوق بومی های سیاه پوست (ابوریجینال) اعتراض کرده و این محدود به یک کشور نیست. در استرالیا اعتراض این سازمان به گونه ای بود که وزیر مهاجرت پیشین آقای فلیپ رادوک در نقض قوانین حقوقی مربوط به مهاجران رو در روی دخترش (کریستی رادوک ) که عضو فعال سازمان عفو بین الملل در سیدنی است قرار گرفت. ولی با وصف آن" نخست وزیر لیبرال کنونی استرالیا آقای جان هوارد و مخالف سیاسی او رهبر حزب کارگر آقای کیم بیزلی هر دو نفر با هم به دفتر این سازمان رفتند و پشتیبانی خود را به میثاق حقوق بشر اعلام کردند". (8)
این سازمان از کشور های اروپائی نیز به خاطر تبعیض نژادی همیشه انتقاد کرده است. از اسپانیا و از فرانسه و هلند و بلژیک و کشورهای امریکای لاتین و افریقا درخواست رعایت حقوق بشر کرد.
شادروان دکتر علی اردلان وزیر دارائی دولت شادروان مهندس بازرگان را تقاضای انسان دوستانه این سازمان از زندان آزاد کرد. آزادی حقوقدان برجسته ایران ناصر زرافشان را همیشه خواستار بوده است.(9) برای امیر انتظام و دکتر سحابی و خیلی از سیاسیون دربند ایران تقاضای آزادی از زندان کرده است. از حقوق نویسنده ایران آقای فرج سرکوهی سردبیر مجله آدینه دفاع و در مورد  اکبر محمدی از روز دستگیری او در ماه جولای هزار نهصد و نود و نه میلادی تا روز در گذشت او در هفته گذشته تقاضای مکرر آزادی وی را می نمود.( 10)                                                                                      
این سازمان از بدو کار تا به امروز از دیگر سازمان¬ها ی بشر دوست بیشتر تلاش کرده و مبارزات در راه آزادی زندانیان و کارنامه  دفاع از حقوق بشر عفو بین الملل بر هیچ دولتمردی در سراسر جهان پوشیده نیست. اعضای این سازمان از دانشجو گرفته تا کارمند و اساتید و پزشک و راهب و کشیش و مسلمان و یهودی  برای زدودن نژاد پرستی در اروپا و بهره وری جنسی از کودکان و کار در کارخانه ها و خشونت به نوعی که در لبنان کودکان بیگناه را به خاک و خون کشانده و سیلاب خونی که در جهان جاری است مبارزه می کنند. همچون شماری از اینگونه نهاد ها سازمان عفو بین¬الملل نیز از نفوذ اعضای دولت ها و سیاسیون زیرکی که می خواهند از نام این سازمان بهره وری سیاسی کنند  در امان نبوده است و نیست. ولی راه بر اینگونه نفوذ ها به سرعت سد می شود. هیچ عضوی حق فعالیت و مبارزه با حکومت در کشور زاد گاه خود را ندارد چرا که به آسانی آن عضو می تواند خواسته های شخصی و یا گروهی خویش را دنبال کند.
 از حوادث روزگار همان طور که تراژدی نژاد پرستی در دوران جنگ دوم جهانی قرن بیستم دامنگیر یهودیان بود و آنها را به تقلا در تاسیس سازمان های اینچنین وادار نمود پس از گذشت چهل سال از عمر این سازمان خانم  ایرن خان نیز در بحبوحه تاخت و تاز امریکا و نقض آشکار حقوق بشر و تراژدی نژادپرستی بر علیه مسلمانان در قرن بیست و یکم به مدیر کلی این سازمان برگزیده شد. او که اولین زن آسیائی مسلمان بود در سفر خود به استرالیا در مورد " حقوق زن و مبارزه با شکنجه زنان دردنیا صحبت نمود. از دولت استرالیا در مورد رفتار با پناهندگان انتقاد کرد"(11) این سازمان که هر ساله روزی را به نام "روز شمع" اختصاص داده است  بی وقفه به مبارزه پیگیر خود در دفاع از حقوق بشر افزوده است . در جهان پراز خشونت و لبریز از بی عدالتی، عده کثیری از اعضای انساندوست این سازمان که به شرف انسانی باور دارند سیاه چال های نمور را با فروغ شمعی روشن می کنند تا با درایت و تفکر بذر اندیشه ناب انسانی شکوفا شود و شعله های جنگ با شبنم خاموش شود. چرا که به قول  مهاتما گاندی قهرمان هندی ضد استعمار: " هیچکدام از ما جاودان نیستیم ولی اندیشه ما می تواند تا ابد زنده بماند".                                                                                                                                 
پانوشت:
(1). سالگرد عفو بین الملل. بیست و هشتم ماه می. لندن 2001.
 ( 2 ). مدافع. نشریه سازمان عفو بین الملل شماره 21. اکتبر – نوامبر . صفحه 6. سال 2002.
( 3) . مدافع. همان صفحه.                                                                                                                                                                                                                                           
 خبرنامه عفوبین الملل استرالیا. ماه می-جون. دفتر 17. شماره 3. سال 1999..(4)
                                                        .2002مدافعان حقوق بشر. ضمیمه نشریه. سال . .(5)   
(6).  مدافع. دفتر 20. شماره 5. اکتبر – نوامبر 2001.
(7). گزارش عفو بین الملل 1994. در مورد خشونت پلیس در راهپیمائی صلح آمیز "غذا نه بمب". سانفرانسیسکو. سال 1994.
(8). گزارش سالانه عفو بین الملل استرالیا . صفحه 9. سال 1998.
(9). مدافع. دفتر 21. شماره 4. آگوست – سپتامبر 2002.
(10). مدافع. دفتر 18. شماره 5. اکتبر – نوامبر 2000.
(11). سخنرانی خانم ایرن خان در سیدنی. نشریه شاخه مرکزی. آپریل – می 2002.

هفته نامه سياسي، فرهنگي، اقتصادي، ورزشي
صاحب امتياز: دکتر امير خلف پور
مديرمسوول و سردبير: يونس قيصي زاده
نشاني: بوشهر – ميدان قدس – کوچه جانبازان – دفتر هفته نامه نسيم جنوب
تلفن: 2525900
فکس و پيامگير: 2528151+98 771
صندوق پستي : 1199
پست الکترونيک: info@nasimjonoub.com

[ شنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸٥ ] [ ۸:٠٩ ‎ق.ظ ] [ ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
 
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
RSS Feed