dehgani.persianblog.ir
Mahmoud Dehgani روزنوشت های محمود دهقانی 
نويسندگان
لینک دوستان

وزیر خارجه ی فرانسه آقای فلیپ دوست بلازی در گفتگو با جمعی از خبرنگاران ایرانی در پاریس دوستی میان ایران و فرانسه را قدیمی و استوار خواند. حرف های سیاسی این فرانسوی سیاستمدار من را به یاد بغض گلوی رفسنجانی و گریه اش انداخت . وقتی با حمایت کلیه ی کشورهای اروپائی  و امریکا صدام حسین شلمچه را بمباران شیمیائی کرد و جمع کثیری از مردم مظلوم سر بر خاک سرد نهادند و آن هائی هم که زنده ماندند دچار نقص عضو شدند و عمو زاده  ی  مهربان من تا ابد دچار اختلال تنفسی شد رفسنجانی  روبه سوی اروپائی ها و همین فرانسه که صدام را با پیشرفته ترین هواپیما تجهیز کرده بود  با گریه گفت : نامردها.   ولی بعد ها  با این نامردها آنچنان قراردادهای اقتصاد ای بسته شد که آوازه و اسم شرکت ( توتال) فرانسه به فیلم های ایرانی هم سرایت کرد و بعد ها در مورد حقوق ملت ایران برای انرژی هسته ای و شله شوربای بده و بگیر های اقتصادی فرانسوی ها بیکار ننشستند و با حرف های ضد و نقیض و گهگاه قشنگ نه تنها پیکان را به موزه ی تاریخ سپردند و کوه و کتل های ایران را پژوئی کردند و انگلیس ها را خشمگین بلکه با دست بالا قراردادهای هنگفت اقتصادی بستند و انگار نه انگار.  خبر گزاری رسمی ایران ایرنا حرف های از عسل شیرین تر وزیر خارجه فرانسه را مخابره کرد که فرموده اند:   در فرانسه کلمه پارادیس پارادی= فردوس را به کار می بریم که ریشه ای فارسی دارد و در عوض ایرانی ها وقتی می خواهند تشکر کنند کلمه فرانسوی مرسی را به کار می برند. ایرنا  و یا در حقیقت گزارشگر ایرنا زحمت این را به خود نداده اند که بدانند واژه مرسی در دوران نکبت بار قاجار  وارد ایران شده و پزشکان فرانسوی پادشاهان قاجار آنرا وارد زبان فارسی کردند. از طرف دیگر شاردن طلا فروش  پروتستان فرانسوی که در دوران صفویه در اصفهان بود و از ترس حکومت کاتولیک  زادگاهش فرانسه به انگلیس پناهنده شد و در همان انگلیس  به وزارت رسید ناقل این واژه پارادیس و یا فردوس به اروپا  بود. قسمت دیگر اشاره وزیر امور خارجه فرانسه حق استفاده صلح آمیز ایران از انرژی هسته ای بود. آقای دوست بلازی  با تکرار پیشنهاد تعلیق  آقای شیراک!! عسل گونه از نقب تاریخ عبور کرده و  فرموده اند: روابط میان دو کشور (ایران و فرانسه) از زمان صفویه و دوره ی لوئی سیزده واقعا آغاز می شود. ولی آقای دوست بلازی نفرمودند که روابط کشور مطبوعش  با ایران در چه دوره ای از زمامداری صفویان آغاز شد. نفرمودند که آنها دیر رسیدند و روابط سیاسی  و تجاری آنها با ایران در واپسین دم سقوط صفویان بود و تازه آن روابط هم برای گسترش مسیحیت در شرق بود و رسیدن به قاره هند و تاسیس کمپانی هند شرقی .و دلیل آن هم رقابت فرانسه با انگلستان بود و اینها همه دکترین  کشیشی به نام (پرژوزف دوپاری) بود که  بر اثر تشویق صدر اعظم فرانسه به مقام کاردینالی رسیده بود. تازه  وقتی محمدرضا بیگ سفیر شاه حسین صفوی در صدد استحکام مودت بین ملت ایران و فرانسه بر آمد هم  دیگر دیر بود و کتاب بیش از دوقرن تاریخ صفویان در حال بسته شدن بود و فرانسوی ها با کش و قوس دادن ها و کشتن وقت نتوانستند دوستی پروپا قرصی را با ملت ایران شالوده ریزی کنند. امید وارم آقای دوست بلازی به طور جدی و صمیمی آن تاریخ را بررسی کرده باشند. جدیدا کشورهای اروپائی خیلی دم از دوران صفوی ها می زنند. دورانی که در وقت تنگ ایرانی ها با اروپائی ها بودند و بعد هم پاسخ محبت ایرانی ها را  با جدائی بحرین از سرزمین ما دادند. همین دیروز ایران و پرتقال پانصدمین سال روابط سیاسی خود را جشن گرفتند و ایران مصمم شده است قلعه های پرتقالی ها را در جزایر هنگام  و قشم باز سازی کند که کاری است بسیار درست بویژه مرمت نوشخانه ی با حال پرتقالی ها که این نگارنده ی سراپا تقصیر اطمینان می دهم جمع کثیری از گردشگران کشور را روانه آن جزایر خواهد کرد

[ پنجشنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸٥ ] [ ۸:۳٥ ‎ق.ظ ] [ ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
 
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
RSS Feed