موزه مشکين فام

وقتی به نگارخانه و مدرسه هنری دوست عزيزم حسن مشکين فام در خيابان معدل شيراز رفتم تا دوباره کارهای هنری او را ببينم و لذت ببرم مزدک پسرم که از کالج هنر مادريد آمده بود سرشوق تر از خودم بود چرا که چند سال پيش عکسی از يک تابلوی بزرگ نقاشی مشکين فام که طعم و بوئی از شعر فدريکو گارسيا لورکا را تداعی می کرد مزدک به بنياد لورکا داده بود و بنياد لورکا در نامه ای از آقای مشکين فام تقدير کرده و خواسته بود تا نمايشگاهی از کارهايش را که در چندين کشور خارجی برگذار شده بود در اسپانيا نيز به معرض نمايش بگذارد. کارهای حسن مشکين فام گيرا و عميق است. وقتی خبرداد که موزه ای هم در شيراز داير کرده به آنجا رفتيم تا از فعاليت اين هنرمند ماهر و دلسوز اجتماع ديدن کنيم. پنج نفری که من را درشيراز همراهی می کردند به وجد آمده بودند. موزه که در قديمی ترين محله شيراز واقع در خانه فروغ الملک در نزديکی های شاه چراغ کوچه کلانتری عباسيه تاسيس شده کارهای نقاشان استان فارس را با عکس هائی از نويسندگان و شعرای معاصر ايران در معرض ديد بينندگان قرار داده است. تاق های ضربی ساختمان که در اوايل دوره قاجار بنياد شده است همراه با آبنما و ستون های مقرنس دار آنچنان به اين موزه تازه تاسيس حال و هوائی هنری داده است که حيفم امد از آن چيزی ننويسم چرا که شيراز شهر شاعرانه ای که روزانه از ايران و اقصا نقاط جهان توريست در خود می پذيرد از فقدان يک موزه آبرومند هنری برای کار های هنرمندان معاصر رنج می برد. ولی با تاسيس موزه مشکين فام اين نقص برطرف شده است و نه تنها هنرمندان شيرازی بلکه از ديگر شهرهای ايران و کشورهای خارجی نيز هنرمندان را به خود جلب خواهد کرد. محمود دهقانی 

/ 18 نظر / 45 بازدید
نمایش نظرات قبلی
گام معلق

جناب دهقانی ممنونم از حسن نظر شما . مطالبتان را می خوانم و اگر نکته ای در حد دانش و تخصصم بود حتما رد پايی خواهم گذاشت .

Parvaneh

آقای دهقانی سلام. در صورت وقت خواهشمند است در مورد جا برای تاتر کذائی من و بچه ها را ياری کنيد.

Mahvash

آقای دهقانی اولا سلام ، ثانیا شما یک بار به وبلاگ من آمده بودید و کامنت بسیار خوبی برایم گذاشته بودید گرفتن چنین کامنت تشویق آمیزی از کسی که مرا نمی شناخت و برای اولین بار به وبلاگم قدم رنجه یا قلم رنجه فرموده بود بی نهایت سبب تشوق من گردید. امشب که وبلاگتان را خواندم دیدم که با هم نقطه مشترک بزرگی داریم و آنهم خاطره انگیز بودن شهر شاعرانه و غم گرفته شیراز است ، من هم سالها در شیراز زندگی کرده ام . از من نپرسید اهل کجا هستم چون خودم هم نمیدانم! در واقع من جهان وطنم. اگر دوست دارید به وبلاگ من بیایید و شعری را که در زمان نوجوانیم ، دریک غروب غم انگیز پاِئیزی دقیقا مثل امشب در من متولد شد بخوانید. راستی هیچ بعید نیست که ما با هم همکلاس بوده باشیم!

.

محمود جان سلام. آن قسمت از دست نوشته غزاله .... را حدود ۲ ماه پیش با ايميل فرستادم. ايميلتو بچه ها دريافت کردند ولی پاسخ به من ؟؟؟؟. خاطره زيبای آن دو سه هفته ..... آن دوتا ترکمن و ....... بچه های کتابخانه ..... مادرم گفت تلفن کرده بودي. ج

پچپچه

حضرت دهقانی شما کی برگشتيد ؟ اصلا ْ کی رفته بوديد ؟ ما که در پيله ی تنهايی خودمان آنچنان پیچيده ايم که از هيچ کجا خبر نداريم

ری را

سلام خوبی به منم سر بزن و مشکی بمون

آرش

دوست دانشمند و عزيز؛ از خواندن مطالب وبلاگتان بسيار مسرورم بخصوص مطلبتان در مورد ساری وترکيب"شراب شيراز در طبیعت مازندران". ايران کشور عجيبيست مثل پازليست که قطعاتش همديگر را تکميل ميکنند. آرزو ميکنم که خودتان و وبلاگتان همواره برقرار باشيد

Ahmad

محمود جان تو اينجائی و ما خبر نداريم. اين تلفن لعنتی تو .......

Mahmoud Dehgani

احمد خان باز هم سلام. ديشب در بين حرف ها يت تلخ ترينش برای من مرگ خواننده خوب نعمت الله آغاسی بود. خيلی خاطره با صداش دارم. آمده بود دبی و من چهارده پانزده ساله چه عشقی می کردم با صدايش. مخصوصا اين يکی اش که ديشب يادت رفت برايم بخوانی. آمنه آمنه چشم تو جام شراب منه ........ ياد صفايش بخير. ياد نعمت الله آقاسي در تاريخ آواز شاد خوانی ايران تا هميشه خواهد ماند. محمود دهقاني

هرمز ممیزی

سلام حميد جان / خيلی وقت که دوستان را بی خبر گذاشته ای!